Serial „Parenthood” , emitowany przez stację NBC w latach 2010–2015, to poruszająca i pełna ciepła opowieść o trudnościach, wyborach i miłości w rodzinie. Na podstawie oryginalnego filmu z 1989 roku (też zatytułowanego Parenthood ), serial został stworzony przez Jasona Katimsa, który wcześniej zdobył uznanie za m.in. serial „Friday Night Lights”.
Opowieść wielopokoleniowa
„Parenthood ” koncentruje się na losach rozbudowanej kalifornijskiej rodziny Bravermanów – rodziców, dzieci, wnuków, kuzynów i przyrodnich rodzeństwa. Główne postacie to członkowie rodziny Braverman: patriarcha Zeek (Craig T. Nelson) i jego żona Camille (Bonnie Bedelia), oraz ich czworo dorosłych dzieci: ze względu na różne sytuacje życiowe, każdy z nich doświadcza rodzicielstwa w odmienny sposób.
Adam (Peter Krause) – starszy brat, ojciec dwojga dzieci, który przejmuje funkcję głowy rodziny po śmierci ojca.
Sarah (Lauren Graham) – matka dwójki dzieci, która wraca do rodzinnego domu po rozwodzie.
Crosby (Dax Shepard) – niekonwentonalny singiel, który nagle zostaje ojcem dziecka z byłej znajomej.
Julia (Erika Christensen) – ambicyjna prawniczka, która musi pogodzić karierę z wychowaniem córki.
Z czasem do historii dochodzą również wnuki, partnerzy, nowe pokolenia i problemy związane z wiekiem emerytalnym, chorobami czy trudnościami emocjonalnymi.
Tematy poruszane w serialu
„Parenthood ” nie ucieka od trudnych tematów. Serial dotyka szerokiego spektrum problemów współczesnej rodziny:
Autyzm – jednym z najbardziej poruszających motywów jest historia Maxa Bravermana (Max Burkholder), syna Adama, który zostaje zdiagnozowany z zespołem Aspergera. Dzięki tej fabule serial przyczynił się do większej świadomości społecznej na temat autyzmu.
Bezrobocie i kryzysy zawodowe – wiele postaci zmaga się z utratą pracy lub poszukiwaniem sensu życia zawodowego.
Rozwody i powtórne związki – zarówno Sarah, jak i Julia przechodzą rozpad małżeństw i budują nowe relacje.
Problemy alkoholowe i uzależnienia – np. Haddie, córka Sarah, boryka się z własnymi demonami.
Starzejące się pokolenie – choroba Alzheimera Camille czy problemy zdrowotne Zeeka dodatkowo pogłębiają dramatyzm i realistyczność narracji.
Styl narracyjny i muzyka
Serial cechuje bardzo naturalny styl opowieści – scenariusze są starannie skomponowane, a dialogi pełne uczuć. Narracja często opiera się na emocjach, które są prezentowane bez patosu, ale z dużą szczerością.
Nieodłącznym elementem „Parenthood” jest także wyjątkowa muzyka – każda seria otwiera się krótkim utworem muzycznym autorstwa Jay W. Joyce , co stało się charakterystycznym znakiem rozpoznawczym serialu.
Odbiór krytyków i widzów
Serial spotkał się z bardzo pozytywnym odbiorem krytyków i publiczności. Uważany jest za jeden z najlepszych dramatów rodzinnego XXI wieku. Krytycy chwalili autentyczność emocji, głębokość postaci oraz umiejętność poruszania ważnych tematów społecznych.
Na stronie Rotten Tomatoes seriale nadano średnio ponad 80% pozytywnych ocen, a magazyn The New York Times określił go jako „serię, która potrafi wzruszyć i zaskoczyć”.
Zakończenie
„Parenthood ” to nie tylko serial o rodzicielstwie – to opowieść o tym, jak ważne jest wsparcie, miłość i akceptacja w rodzinie. Pokazuje, że każdy dzień może być wyzwaniem, ale wspólnie łatwiej radzić sobie z życiowymi trudnościami. Porównując słowa jednej z postaci: „Rodzina to miejsce, gdzie zawsze masz gdzie wrócić.”
Jeśli szukasz emocjonalnie zaangażowanego, wzruszającego i jednocześnie zabawnego serialu, „Parenthood” jest idealnym wyborem.
